maar om beschikbaar te zijn
Heel lang heb ik mezelf gezien als iemand die nooit ergens goed in zou worden. Dat was voor mij logisch want ik heb namelijk geen doorzettingsvermogen, geen discipline en geen focus. Tenminste, dat heb ik mezelf altijd voorgehouden. En dan wordt het lastig. Je moet namelijk minimaal 10.000 uur met je volle aandacht ergens mee bezig zijn om er goed in te worden, zeggen de experts. Oefenen dus. Actie. Doen! Niet echt woorden die passen bij mijn voorkeur voor niets doen, stil zitten en ‘zijn’.
Zo heb ik al van jongs af aan een enorm verlangen om echt goed piano en gitaar te kunnen spelen. Maar dat zit er gewoon niet in. Het lukt me niet om langere tijd met mijn aandacht ergens bij te zijn. Ik moet het doen met bevliegingen van een week, hooguit twee, waarin ik ineens de geest krijg en elke dag bezig ben met een instrument. Maar voor ik het weet is er alweer een maand voorbij waarin ik er geen vinger naar uitgestoken heb.
En zo gaat dat met alles in mijn leven. Bevliegingen. Bubbels van energie die opkomen en ook ineens weer verdwenen zijn. Dat is hoe mijn systeem werkt. Niet echt een doorgaande stroom van aandacht ergens voor hebben, niet de wilskracht, de drive, de energie, de 10.000 uur om er helemaal voor te gaan. That’s me! Maar ik heb geleerd er liefdevol naar te kijken.
En ik heb ook geleerd dat onder alles wat ik hierboven schrijf uiteindelijk mijn angst om niet goed genoeg te zijn, om te falen, om afgewezen te worden zit. Die angsten zijn hardnekkig en hebben een levensstrategie gecreëerd die me gevangenhoudt. Ik vecht ertegen of ik leg me erbij neer. Zelfs het er liefdevol naar kijken is een strategie om ermee om te gaan.
Door de overtuiging dat ik geen doorzettingsvermogen heb en dus nooit ergens goed in kan worden, kon ik een groot deel van mezelf niet zien. Bijvoorbeeld dat mijn bevliegingen ook heel veel opleveren. En dat het enorm waardevol is dat ik ruimte heb om beschikbaar te zijn voor wat er via mij geleefd wil worden. Want wat een weelde is het om af en toe gevoed te worden door een bubbel van energie waarin liedjes ontstaan, workshops gecreëerd, teksten geschreven, boeken gelezen en instrumenten bespeeld worden.
En door die andere kant ook te kunnen zien wordt het geheel zichtbaar. Mijn geheel. En zie ik dat ik met gemak aan 10.000 uur stil zitten, niets doen en ‘zijn’ kom. En dat al die uren niet weggegooid zijn maar juist een duidelijke richting hebben. Want werkelijk alles in mijn leven draait de hele tijd om dat ene onbekende waar geen woorden voor zijn. Bewustzijn. Gewaar zijn. Aanwezig zijn. Wijsheid. Een honger om ‘de waarheid’ te kennen. Dat alles blijkt ineens een onaflatende stroom van oefenen en actie! Alleen gaat het niet over doen maar over zijn.
En ondanks dat alles blijft er iets in mij roepen dat het niet genoeg is. Een stem die vergelijkt en oordeelt, die anders wil zijn, die mooier, beter, muzikaler en gedisciplineerder wil zijn.
Maar er is door al het oefenen wel iets wezenlijks veranderd. Ik herken het. Ik zie het. Ik hoor het. Het mag er zijn, maar ik luister er niet meer naar. Ik identificeer me er niet meer mee. Nee, ik zing!
Want in al het werk wat ik gedaan heb op mijn zoektocht is stembevrijding voor mij de meest pure en directe vorm gebleken om contact te maken met wie ik ben. In het zingen kom ik mijn hele zelf tegen. Mijn aannames, overtuigingen, verwachtingen en wensen. En mijn ruimte en vrijheid om de muziek te laten ontstaan en stromen precies zoals het wil.
En ik hoef er niets voor te kunnen, te weten of te doen. Ik hoef alleen maar beschikbaar te zijn voor wat er via mij geleefd wil worden. Voor wat zich aan ervaring, gevoel en geluid aandient. En verwonderd te zijn over wat er komt en hoe dat klinkt.
En zo kan het dus dat ik ondank de angst en zonder doorzettingsvermogen, discipline en focus goed geworden ben in aanwezig en beschikbaar zijn. En ik ben dankbaar dat ik dat nu helemaal in mag zetten in mijn werk als stembevrijder. Het helpt mij om de veilige ruimte te scheppen om mensen thuis te kunnen laten komen. Thuis op de plek waar ze aanwezig en beschikbaar zijn voor hun eigen unieke muziek die moeiteloos en oneindig wil stromen.
Ben jij beschikbaar om dat ook (weer) een keer te ervaren?
Groet,
Ton van Wolde