“Ik vond het echt ver-schrik-ke-lijk! Wat een kakafonie van geluid! Ik ben halverwege weggegaan”
De tranen springen in haar ogen.
Ik voel een schrik om m’n hart. Ik krijg het warm en koud tegelijk.
We kijken elkaar aan.
Deze avond stembevrijding was niet aan haar besteed.
“Ik wou dat het anders was. Dat ik het wel leuk had gevonden”.
“Ik wou ook dat het anders was, dat je het echt een hele mooie avond had gevonden. Dat had ik echt veel liever gehad”.
“Ja..”
“Hm..”

Daar staan we dan. Ik heb net een avond stembevrijding gegeven. Aan een groep mensen. Veel bekenden. Ik voel de spanning. Wat zullen ze ervan vinden? Blijkbaar dit dus. Althans, deze bekende van mij is kristalhelder over haar ervaring. Vanuit haar klassieke zangachtergrond ervoer ze dit ‘vrije zingen’ als ronduit verschrikkelijk. Ik voel me spontaan onzeker worden. Kwetsbaarheid overvalt me terwijl ik ruim dooradem en m’n voeten op de grond voel. Nog niet eerder is iemand zo eerlijk en direct geweest over hoe erg ze de ervaring met stembevrijding vond. Hoewel dat vast vaker voorkomt, maar niet iedereen zal het zo direct en eerlijk kenbaar maken (godzijdank toch ook..).

Ik realiseer me twee dingen terwijl ik met deze vrouw praat. Ten eerste: dit is toch wel mijn ergste nachtmerrie. Ik geef iets en iemand vindt het ronduit verschrikkelijk. En ten tweede: ik adem nog! Ik kan haar horen en ontvangen terwijl ik voel hoe kwetsbaar het is om niet ontmoet te worden in wat ik zo graag geef. M’n faalangst bonkt op de deur. Stemmen tuimelen over elkaar heen in m’n hoofd. Maar opeens voel ik de helderheid van geest om mezelf de vraag te stellen: wat vond ik er zelf eigenlijk van? Dwars door de kwetsbaarheid en de faalangst heen voel ik meteen: ik heb gegeven wat ik te geven heb.

Het was misschien niet perfect, maar wat ik gaf kwam vanuit mijn hart en vanuit de liefde die ik voel voor dit werk. Terwijl ik dit antwoord laat binnenkomen word ik getroffen door iets wat me verrast. Onder de kwetsbaarheid in m’n hart voel ik opeens een gevoel van vrijheid opkomen. Alsof m’n hart vleugels krijgt die zich opeens verder en verder uitstrekken. Want ik realiseer me: ik heb mezelf gegeven, iemand vindt het ronduit verschrikkelijk, én ik kan nog steeds voelen dat ik achter mezelf sta. Achter wat ik heb gegeven. Dat betekent dat ik vrij ben…! Vrij om mezelf voluit te geven. Ongeacht wat iemand ervan vindt!

Nu even naar jou. Hoe vaak houd jij jezelf in? Omdat je bang bent te veel ruimte in te nemen? Omdat je vreest dat je kritiek krijgt? Dat je niet goed genoeg bent?
Dit is precies waar het in het proces van stembevrijding vaak over gaat. Ik zie het steeds weer: iemand die twijfelt, zich terugtrekt in z’n zingen, maar dan opeens... opengaat. De stem komt vrij. En de ruimte verandert. Iemand geeft zich volledig. In hun kracht, gevoeligheid, in hun straling. Ze staan zichzelf meer vrijheid toe. En dan komt de tegenbeweging. Een golf van schaamte, zelftwijfel, en terugtrekking. Kan dit wel? Was het teveel? Ben ik te veel? Ben ik nog welkom?

Vrijuit onszelf zijn vereist moed. Elke stap weer. Elke ademhaling. Elke noot. Het gaat vaak over het aanvaarden van deze twee dingen: ik ben bang én ik heb iets te geven. Ik ben onvolmaakt én ik ben goed zoals ik ben. Hoe dichter we bij die kwetsbaarheid kunnen blijven, hoe meer we kunnen geven vanuit onze essentie. Vanuit ons hart. Omdat het juist die kwetsbaarheid is die onze harten openhoudt en onze essentie doet stromen. We hoeven onszelf dan niet groter te maken en ook niet kleiner. En precies daar, in dat midden, is de plek van onze vrijheid. Precies vanuit die plek kunnen we onszelf vrijuit geven.

Zoals Jim Morrison zei: 'De belangrijkste vorm van vrijheid is zijn wie je in werkelijkheid bent.' Hoe zit dit bij jou? Is er verlangen om nog vrijer jezelf te zijn? Op 4 juli geef ik een middag stembevrijding met als titel ‘Vrijuit Zingen’ en aankomende vrijdag zangcirkel HartZing. Weet je daar welkom, evenals bij al onze andere vrijheidbevorderende activiteiten!

Warme groet,

Anna Fernhout

PS Voel je verlangen om zelf meer vrijheid uit te nodigen bij anderen? Door middel van zingen? Misschien is onze opleiding dan wel iets voor jou. We zijn nu begonnen met het doen van intake-gesprekken. Je vraagt de folder hier aan. Woensdagavond 28 mei geven we een oriëntatie-avond in Amsterdam.