Vanochtend zette ik mijn wekker. 20 min.
De vakantie is bijna voorbij, het werkende leven begint weer. Laat ik zelf eens gaan zingen..

Vaak schiet mijn eigen zingen er namelijk bij in. Ik zing wel als ik groepen geef, maar niet zo vaak gewoon in m’n uppie. Tijdens de eerste noten merkte ik vooral op:
Ik zit in m’n hoofd. M’n stem voelt ver weg. Wat voel ik eigenlijk?

Ik was vooral mijn eigen zingen aan het beschouwen. Het heeft tijd nodig om van m’n hoofd naar m’n gevoel af te dalen. Het is ook niet voor niks dat ik zo’n timertje zet. Als ik dat timertje niet zet dan begin ik in mum van tijd te onderhandelen met mezelf.
Ach, zal ik niet wat anders gaan doen? Ik voel het eigenlijk niet op dit moment. Misschien toch eerst ontbijten.

Afspraakje met mezelf
Zo’n tijdsafspraak met mezelf is iets wat me enorm helpt. Ik weet dat ik blijf tot het belletje gaat. Binnen die tijd weet ik inmiddels dat ik dan door allerlei ervaringen heen beweeg. En hoe langer ik zing, hoe meer ik ermee samenval. Stapje voor stapje begin ik mezelf meer en dieper te voelen. Totdat ik opmerk dat mijn voelen en mijn zingen één beweging is geworden. Vanaf hier wordt zingen echt lekker! Vanaf hier krijgt zingen een bevrijdende werking. M’n binnenwereld en m’n expressie worden één en ik kom thuis in een grotere ruimte. M’n energie gaat meer stromen. Ik voel me dichter bij mezelf.

Soms heb ik geen 20min en dan zet ik de timer voor 5 min of 10 min. Alleen al de intentie om mezelf te willen horen doet iets. Om nieuwsgierig te zijn naar m’n eigen ervaring. Hoe is het eigenlijk met me? Mezelf serieus nemen. De ruimte geven.

Vraag je je af: wat zing je dan eigenlijk? Gewoon klanken. Dat wat het meest ontspannen voelt in het moment. Aaaah. Oooooh. Eeeeeh. Eenvoudig.
Neem jij wel eens de tijd om op jezelf te zingen? Om jezelf te willen horen? Zo niet, dan zou ik zeggen: probeer het eens uit. Kijk eens wat het voor je doet.

Natuurlijk is het ook erg fijn en helpend om juist samen te zingen. Om elkaar op te tillen in zingen. Om elkaar daarin te ontmoeten. Vanuit onze eigenheid én in verbinding. Het is zo helpend als er iemand naast je zit die zelf ook zingt óf die specifiek naar jou luistert.

Een bijzonder nieuw seizoen
Het nieuwe stembevrijdingsseizoen gaat bijna weer van start. Voor mijzelf een bijzonder seizoen, omdat ik er een tijdje tussenuit ga. Ik ben namelijk zwanger van m’n eerste kindje! Ik verheug me enorm op de komende twee maanden, voor ik met zwangerschapsverlof ga (waar ik me overigens ook enorm op verheug).
Want terwijl ik de komende maanden aan het zingen ben en omringd ben door het zingen van anderen, geniet er een kleintje mee in m’n buik. Wat een weelde.

Vind je het leuk om nog een keer bij mij te komen zingen de komende twee maanden? Ik geef nog twee keer m’n zangcirkel HartZing, één keer Vrijuit Zingen en nog één keer de dag Naar Binnen en Naar Buiten. En natuurlijk staan mijn collega’s ook alweer te popelen om met je te gaan zingen. Je leest hieronder meer over de aankomende activiteiten.

Warme groet,

Anna Fernhout

PS Er is een plekje vrijgekomen in onze 2-jarige opleiding Ode aan de Vreugde die start op 5 oktober. Mail ons als je graag zou willen meedoen. Een man heeft voorrang.

PPS Ons kantoor is weer geopend vanaf 31 augustus. Mailtjes over de opleiding zal ik beantwoorden voor die tijd.