Het nieuwe jaar begon met het droevige bericht dat onze dierbare collega Alexander Poels op 58-jarige leeftijd is overleden. Zijn vrouw Jacqueline berichtte ons dat hij in vrede en liefde is heengegaan. Met haar instemming deel ik graag iets over zijn bijzondere proces.

Alexander volgde bij ons de opleiding tot stembevrijder en werd daarna onze collega die jarenlang de mannenworkshops begeleidde. Bijna twee jaar geleden werd hij ziek, en sindsdien hadden we regelmatig contact. Soms kwam hij voor een sessie stembevrijding, andere keren dronken we samen thee en spraken we over zijn leven en zijn naderende dood.

Alexander had een intens levenspad bewandeld. Toen hij ziek werd, schroomde hij niet om zichzelf zo eerlijk mogelijk in de ogen te kijken en de balans op te maken van zijn leven. Hij onderzocht hoe hij zichzelf door het leven had bewogen: waar hij waarachtig was geweest en waar hij maskers had gedragen. Waar hij zijn liefde had durven geven en waar hij die had ingehouden, vaak door een tekort aan eigenwaarde.

Ik zag hoe zijn eerlijkheid tegenover zichzelf hem uiteindelijk een diepe bevrijding bracht. Dat was ook hoorbaar in zijn zingen – alsof hij zichzelf had schoongespoeld. Door het eerlijke schuren was hij van binnenuit gaan glanzen.
Aan het einde van zijn leven voelde hij zich (ver)licht en kon hij in vrede en liefde loslaten. Zijn ziekteproces werd uiteindelijk ook zijn innerlijke helingsproces.

Ik ben dankbaar dat hij er was, als mens en als collega, en dat ik hem in zijn laatste levensfase nabij mocht zijn. We zullen hem herinneren als een warm, eerlijk en betrokken mens, die met toewijding bijdroeg aan ons werk en de ontwikkelingen binnen het Centrum.

Ook namens het team van Centrum voor Stembevrijding,

Sarah Jens